Chtila mene maty za pershoho daty [1]

Chtila mene maty za pershoho daty,
Treba z bulo, maty, za pershoho daty,
Bo toi pershyi – hlopec nesohirshyi,
Treba z bulo, maty, za pershoho daty.

Chtila mene maty za druhoho daty,
Ne dai mene, maty, ne dai mene vzyaty,
Bo toi druhyi chohos kryvoklubyi,
Ne dai mene, maty, ne dai mene vzyaty.

Chtila mene maty za tretoho daty,
Ne dai mene, maty, ne dai mene vzyaty,
Bo toi tretii na horivku vpertyi,
Ne dai mene, maty, ne dai mene vzyaty.

Chtila mene maty chetvertomu daty,
Ne dai mene, maty, ne dai mene vzyaty,
Bo chetvertyi svynyachoyi shersty,
Ne dai mene, maty, ne dai mene vzyaty.

Chtila mene maty za p’yatoho daty,
Ne dai mene, maty, ne dai mene vzyaty,
Bo toi p’yatyi ljubyt dovho spaty,
Ne dai mene, maty, ne dai mene vzyaty.

Chtila mene maty za shestoho daty,
Ne dai mene, maty, ne dai mene vzyaty,
Bo toi shestyi nemaye nych chesty,
Ne dai mene, maty, ne dai mene vzyaty.

Chtila mene maty za semoho daty,
Ne dai mene, maty, ne dai mene vzyaty,
Bo toi semyi – sumnyi-neveselyi,
Ne dai mene, maty, ne dai mene vzyaty.

Chtila mene maty za vosmoho daty,
Ne dai mene, maty, ne dai mene vzyaty,
Bo toi vosmyi – kucyi, nedoroslyi,
Ne dai mene, maty, ne dai mene vzyaty.

Chtila mene maty dev’yatomu daty,
Ne dai mene, maty, ne dai mene vzyaty,
Bo dev’yatyi chohos dovhop’yatyi,
Ne dai mene, maty, ne dai mene vzyaty.

Moya ridna maty, ye hlopec desyatyi,
Proshu tebe, maty, za noho viddaty,
Bo vin harnyi, lyshe maljuvaty,
Pishla by-m za noho, ta ne hoche braty.